Karar verdim; gazeteci olucam.

Zaten yıllardır söylediğim bir şey bu. Ama dün tekrar karar verdim. Benim kaderim gazetecilik.
Neden bilmiyorum ama gazetecilik benim kalbimin hızlanmasına sebep oluyor. Millet sevgilisini görünce ,korunca,üzülünce kalbi güm güm atar ,benimse gazeteci kelimesini duyunca. O yüzden diyorum ya zaten ''Galiba ben gazeteciliğe aşık olmuşum'' diye. Ama gerçekten öyle. İnternet ortamında olsun gerçekte olsun gazeteci kelimesini duyunca kalbim güm güm atmaya başlıyo ,karnıma bi ağrı giriyo ,isttesizce sırıtıyorum. Çok ciddiyim abartmıyorum. 2-3 sene önce 29 Ekim kutlamaları için Hipodrom'a gitmiştik. Çıkışta yanımdan bi gazeteci geçti ve o yanımdan geçerken ben öldüm. Nefes alamadım. Arkamı dönüp bir daha baktım. Tabi abi beni görmedi bile. İnşallah ilerde patronun olurum! Tipi de hala aklımda uzun saçlı ,gözlüklüydü. kirli sakalı vardı. Seni bulucamm!

Şimdi diyeceksiniz neden dün tekrar karar verdin? Hemen açıklayım;
Sevgilimden Son Mektup kitabını bitirdim. Orda Ellie ve Anthony'yi okurken ağzım kulaklarımdaydı. Dün yemek bile yemedim. Tamam yedim ama hemen hızlı hızlı 2dk da yemeğimi bitirip kitabımın başına döndüm. Ve nihayet sonunda bitirdim. Ellie'ye o kadar çok özendim ki anlatamam. Ve tabi ki Jennifer'a.

Bir gün

Bugün yeni bi kitaba başladımm.. Tahmin edin adı ne? ''Bir Gün'' öve öve bitiremiyolar kitabı. Okuyunca görücez.. Ama şimdiden seveceğimi anladım. Çünkü kitaptaki esas kız aynı ben. Yeminle aynı ben. Gözlük takıyo ,aşka inanmıyo ,öyle yılışık şeyleri sevmiyo. Tiyatro oyunu yazıyo(ve benim gibi başarısız oluyo[okuduğum yere kadar öyle yani]) acaba sonunda nolcak çok merak ediyorumm. (Bugün başka sınıftan bi kız bizim sınıfa geldi. ''Ben bunun filmini izledimmm sonunda ölüyolar'' dedi. O an benimde onu öldüresim ,tırnaklarımı yüzüne geçiresim ,kaynar suda haşlayasım ,kızgın yağda kızartasım geldi)

Bugün yine elimde o kitabı gören herkes başıma üşüştü ve yine ''ayyy Güneşciğimmmm bu kitabı okuduktan sonnraa verir misinnnn???'' demeye başladılar.! Acaba yanımda şu bankalarda olan sıra veren makineler varya hani basınca sıra geliyo hah işte ondan mı taşısam diye düşünüyorum.. Valla düşünüyorum. Elimde kitabı gören okuduktan sonra ona vermemi istiyo. Şimdiden sırada 3 kişi var. 

Tamam onu da geçtim ;kitabı okumama izin vermiyolar. Tabi elimden zorla alıp okuma demiyolar ama okumama engel oluyolar! Sınıf sınıf değil hayvanat bahçesi mübarek. Birileri oturmuş fotoğraf çekiniyo ,birileri tahtada oyun oynuyo ,birileri kapak fırlatıyo ,birileri bağrıyo ,bebenin biri kızların montunu giyip sınıfta dolanıyo..

Kitaplar ve ben

Bugün facebookta öyle sayfalara bakarken bi fotoğraf gördüm. Bir adam birine mesaj yazmış. Ama o nasıl bir mesaj. Benim durumumu özetlemiş resmen. Öyle bi yazmış ki tam benim içimden geçenler. Tabi bende bunu görünce kendi telefonuma yazdım ve ekran görüntüsünü çekip tüm sosyal medya hesaplarıma attım :D İşte bahsettiğim yazı bu;



Lan yeminle aynı ben. Fiziğim güzel değil evet biliyorum. 1.71 boy ,74 kilo ,kemik gözlük ,kötü bir ses ,yaşım da daha 15. Ama davranışlarımı ben gerçekten beğeniyorum. Herkes beğeniyor. Saygılı ,efendi ,ağır başlı ,çalışkan ,zeki ,tatlı ,komik biri olarak tanınırım hep. Dikkat ettiyseniz güzel kelimesini kullanmadım bile. Çünkü güzelliğin zerresi yok. Ama herkes tatlı olduğumu söylüyor. Tek avuntum da bu zaten. Daha öncede az da olsa bahsetmiştim hiç kendime özenmem diye. Okula giderkende formamı giyer saçımı ya arkadan bağlar ya hemen bi topuz yapar ya da açık bırakıp öyle giderim. Öyle sevmem ben yarım saat süslenmeyi.