Medyum Güneş

Okul başladı ,blogu aksatmaya başladım. Yazacağım o kadar çok şey var ki hepsi birikmiş durumda. Artık böyle yapıcam. Pazardan pazara.
Hemen vakit kaybetmeden haftanın önemli gelişmelerini aktaralım(ayyy spiker gibi hissettimmm);  Tiyatrocu ,Sarı ve Mavi sayesinde 1 haftada medyum olup çıktım. Daha okul açılalı 1 hafta oldu ama biz boş durur muyuz hiç? Her gün ,hiç abartmıyorum her gün internetten falımıza bakıyoruz. Ama bizi Tiyatrocu alıştırdıı. Mahmure diye bi site var. Her gün girip falına bakıyodu orda. Bizi de alıştırdı ,artık bizde bakıyoruz. Tabi benim telefonumdan. Valla bakın benim 500mb internet paketim vardı ,vodafone amca sağolsun 20gb internet hediye etti. Ve şimdi kalan internet paketim 2,80gb! Vodafone olmasaydı internetsiz kalmıştım. Lan o paket bana 1 ay yetiyodu! 1 haftada nasıl gitti 420mb internet? Ehh ama tabii biz elimize telefonu alıyoruz sırayla fallarımıza bakıyoruz; İlk önce Sarının burcuna ,yani Boğa'ya ,sonra bana yani Yengeç'e ,sonra Tiyatrocuya yani Aslan'a ,sonra Mavinin burcuna ,Oğlak'a ,En son Bart'ın burcuna ,Teraziye. bakıyoruz. Tek siteden de değil! Önce Mahmure'den sonra astrolojiden en son Twitter'da 13. Burç'tan!. Bi de okuyoruz hepimiz tek tek yorum yapıyoruz. ''Aaaa bak Tiyatrocu ,Bart'a iyi davrann'' falan diyoruz. Bart Tiyatrocunun sevdiği çocuk. O da Tiyatrocu'yu seviyo ama bi türlü açılamıyolar. Bi de her gün Teraziyi de okuyoruz. Okuduktan sonra Tiyatrocu ''Amaan banane ondan'' diyo. Hee tabi canım sanane, baksanıza seviyolar ama kendileri bile kabul etmiyo ,açılamıyorlar. Her neyse , fal bakarken bizi gören millet başımıza toplanıyo ,''ayyyy benimkine de bakınnn'' diye! BOK! İnternet paketi sıçıyom sanki.

Gerçekten ağladım

Annem ,ablam(kuzen) ,kardeşim ,yengem ,teyzem ,arkadaşlarım ve daha çevremdeki pek çok kadını ağlarken görmüşümdür. Çoğu da televizyon karşısında. Dizide bir şey oluyor. Ya adam/kadın ölüyor ,ya terk ediliyor ya çocuklara bişey oluyor.Bunların hepsinin tek ortak noktası ise kadınları ağlatmaları. Tabi ben izlediğim hiç bişeyde ağlamadım. Yani o kurgu gerçek değil bunu bile bile niye ağlayım? babam ve oğlum da bile ağlamamıştım. Gerçek olmayan bir şeye ağlamak saçma geliyordu bana.(En son Yürekler Ölür kitabını 2 defa okuyup her okuyuşumda hüngür hüngür ağlayan ,arada sıkıldıkça o kitabın sayfalarına bakıp yine ağlayan ,serviste giderken kitaptaki sözler aklına geldiğinde yine ağlayan ben dizilere filmlere ağlamayı saçma buluyorum. Ama kitap gerçekmiş gibi geliyor bana. Kitap okurken sayfalar arasında kayboluyorum ama dizilerde öyle bişey olmuyor.)

Ta ki Ben de Özledim dizisi yayınlanana kadar. Abi o senarist Leyla ile Mecnunun yayınlanmayan finalini anlattıya hani işte o an bende kayış koptu. Önce tüylerim diken diken oldu ,sonra yavaş yavaş gözüm doldu zaten gözümü siliyim derken bir kaç damla yaş orda aktı gitti. Sonra bir daha izledim sonra bir kere daha sonra yine. Tabi onlarda ağlamadım ama ürperdim yani. Televizyon izleme kariyerim boyunca ilk defa bir şeye ağladım. Hadi hayırlı olsun.. Gelin bir daha ağlaylım.

*Ben bu klavyenin ta...!!!!