Hele bi o güne gelelim

Yazmayalı yıl olmuş nerdeyse. Ayy şu üşengeçlik başıma bela. 9 gündür yazıyım yazıyım diyorum amaan sonra yazarım diyip erteliyorum. Ama artık yeter! İşte yazıyorum;
İlk olarak söylemek istediğim çok önemli bir şey var. Hatta benim için en önemlisi; Kardeşim regl oldu.
2 Şubat'ta Esmerle birlikte sinemaya gitmiştik. Eve bi geldim haberi annem verdi. Direk söylemedi tabi. ''Kardeşini evlendiriyoruz'' dedi. Hee anne hee diye geçiştirdim. Ne demek istediğini anlamadım. En son annem baktı. Bu mal anlamaz imadan neden, direk söyleyim dedi heralde ve patlattı bombayı. Lan nasıl sevindim nasıl sevindim görmeniz lazım. Niye bilmiyorum ama sevindim. Hemeen yengelerimi aradım müjdeyi verdim. Eee ablam bende yapmıştı bende kardeşime yapmazsam olmaz dimi:)) Gerizekalı mal öküz kardeşim yanımdayken aradım yengelerimi. Telefonu kapatınca tehdit ediyo. Neymiş? Eğer bir kişiyi daha ararsam hakkımda yalan söylüycekmiş'' ayyy nasıl korktum nasıl korktum anlatamam. Salak lan!1! Git ne bok diyosan de çokta umrumda sanki.
Eh tabi bunlar yaşanırken bi yandan da bu eve nasıl orkid yetişcek diye düşünmeden de edemedim. Zavallı babacım zaten üç beş kuruş kazanıyo onun da yarısını bizim orkidlere yatıracak..

ELVEDA O'CONNER

Bildiğiniz gibi bugün genç bir oyuncuyu trafik kazasında kaybettik. Paul Walker. Yani namı değer Brian O'conner. Henüz 40 yaşında geçirdiği trafik kazası sonucu bugün(30.11.2013) öldü. Kendisini en iyi Hızlı ve Öfkeli filminde canlandırdığı Brian O'Conner rolüyle tanımıştık.

Bugün boş boş twitterda gezinirken birisi Hızlı ve Öfkelinin yıldızı Paul Walker öldü yazmış. Daha adını bile bilmiyordum. Kim acaba diye google a yazdım ve karşımda onu görünce dondum kaldım! Ya tamam gerçek ismini bile bilmiyodum. Öyle fanı ,çok çok büyük bi hayranı da değildim. Tamam hayranıydım ama Brian O'Conner'ın. Yani işte dedim ya gerçek adını bile bilmiyodum. Filmi izledikçe aklıma geliyodu. Sadece Hızlı ve Öfkeliden tanıyodum.

Hatırlayınca kendimden utandım

Geçen sene 8. sınıfa giderken dersaneyede gidiyodum. İşte neyse bi gün yine en yakın arkadaşımla buluştuk gidiyoruz dersaneye doğru(para da yok yürüyoruz) konu müziğe geldi. Tamam kız benim en yakın arkadaşım ama sevmediğim noktaları elbette var. Mesela internetten tanıştığı kişilerle sevgili oluyo. bebeyi bi kere bile görmemiş ve büyük ihtimalle görmeyecek ama bunu bile bile senin için ölürümler falan filan. lan tamam o değil ayrılınca kavga edince sinirini niye benden çıkarıyon? bu kız şimdi küsüyo sevgilisiyle gün boyu ruh gibi geziyo. ben diğer arkadaşlarımla gülüp eğleniyorum espiriler havada uçuşuyo bu mal tepki vermiyo. somurtup oturuyo. benimde moralimi bozuyo. bişey diyince bi espiri falan yapınca ''ya off'' ,''hmm'' böyle tepkiler veriyo. yaşama sevincim tükeniyo. bide öyle gülüyorum dediğime falan bakmayın çok gülmüyorum. çünkü bu kız ayılınca ben orda otururken sen gülüyodun diye tekrar trip atıyo ,küsüyo facede imalı imalı sözler paylaşıyo. arabesk rap dinlemesi zaten ayrı mevzu. tamam zevkler ve renkler tartışılmaz ama bu mal bana sürekli arabesk rap dinletiyo ,söylüyo bi de bi arabesk rapçiyi seviyo. bebe yetenek sizsinize çıktı orda gördü hayranı oldu. Allah aşkına girin bakın resmine bebenin adı Qarizma Rap.

Gerçekten ağladım

Annem ,ablam(kuzen) ,kardeşim ,yengem ,teyzem ,arkadaşlarım ve daha çevremdeki pek çok kadını ağlarken görmüşümdür. Çoğu da televizyon karşısında. Dizide bir şey oluyor. Ya adam/kadın ölüyor ,ya terk ediliyor ya çocuklara bişey oluyor.Bunların hepsinin tek ortak noktası ise kadınları ağlatmaları. Tabi ben izlediğim hiç bişeyde ağlamadım. Yani o kurgu gerçek değil bunu bile bile niye ağlayım? babam ve oğlum da bile ağlamamıştım. Gerçek olmayan bir şeye ağlamak saçma geliyordu bana.(En son Yürekler Ölür kitabını 2 defa okuyup her okuyuşumda hüngür hüngür ağlayan ,arada sıkıldıkça o kitabın sayfalarına bakıp yine ağlayan ,serviste giderken kitaptaki sözler aklına geldiğinde yine ağlayan ben dizilere filmlere ağlamayı saçma buluyorum. Ama kitap gerçekmiş gibi geliyor bana. Kitap okurken sayfalar arasında kayboluyorum ama dizilerde öyle bişey olmuyor.)

Ta ki Ben de Özledim dizisi yayınlanana kadar. Abi o senarist Leyla ile Mecnunun yayınlanmayan finalini anlattıya hani işte o an bende kayış koptu. Önce tüylerim diken diken oldu ,sonra yavaş yavaş gözüm doldu zaten gözümü siliyim derken bir kaç damla yaş orda aktı gitti. Sonra bir daha izledim sonra bir kere daha sonra yine. Tabi onlarda ağlamadım ama ürperdim yani. Televizyon izleme kariyerim boyunca ilk defa bir şeye ağladım. Hadi hayırlı olsun.. Gelin bir daha ağlaylım.

*Ben bu klavyenin ta...!!!!